Zaterdag 18 juli
Gelukkig is de warmste hitte achter de rug nu we met Victoriekamp 2026 op weg gaan naar alweer ons 50ste kamp. Met een verkeerde afslag in de wijk en een afgesloten N3 duurde de rit iets langer. Het werd er gelukkig niet minder gezelliger op in de bus. Al na 5 minuten klonk luidkeels “Wie heeft het petje van lingelangeletje”. Bij aankomst op de boerderij heeft iedereen geholpen met het uitladen van de bus en zijn we gaan lunchen in de grote zaal. Leiding, regels en de slaapzaal indeling werden bekend gemaakt, zo wist iedereen wie bij wie in het groepje zit en in welke slaapzaal straks het bed opgemaakt kon worden. Nadat de corvee de grote schuur weer helemaal spic en span had gemaakt was het tijd om het middagprogramma te starten. De welbekende fluit galmde over de boerderij, dat betekent iedereen verzamelen. De groepjes voor de speurtocht werden bekend gemaakt en natuurlijk weet de leiding dan opeens helemaal de weg niet meer of waar we zijn. Dus de kinderen voorop om te speuren naar pijlen en opdrachten. Liedjes moesten worden gezongen, de bananenvragen vlogen je om de oren en de leiding gaf af en toe een spreekbeurt. Voordat we het doorhadden zaten de kilometers al in de benen en waren we na 2 uur weer op de boerderij. De laatste groep kon direct de handen wassen en aan tafel. De keuken had een heerlijke maaltijd bereid “Pasta Bolognese”
Als we dan ’s avonds alweer het bos in gaan betekent dat eerst een lange broek en dichte schoenen aan moeten worden gedaan en dan hop het poortje door om te tellen met hoeveel kinderen we ook al weer zijn. Als we maar net zoveel kinderen weer terug nemen! De eerste keer met de hele groep het bos in, een mooi moment voor kennismakingsspellen. We gingen “Minion Meppen”. De kinderen werden EXTRA gemotiveerd om elkaars namen te leren. Als je in het midden stond kreeg je de Minion Mepper in je handen. Zodra een naam wordt genoemd moet je zo snel mogelijk een andere naam roepen voordat de Minion Mepper jouw op de benen mept. Sommige kinderen leken expres even geen naam te kunnen bedenken om aan de beurt te komen. Daarna was het tijd voor een tik en ren spel. Zijn jullie bekend met “Banaan, Banaan, Banaan!”? Team geel tegen Team blauw, welk team wint de meeste kaartjes. Bij de post kreeg je een kaart: een paarse experimentele banaan, een overrijpe bruine banaan of de normale gele banaan. Het was een spannend potje waarbij Team geel net genoeg kaartjes had veroverd om te winnen, 46 tegen 41. Gelukkig was er nog tijd voor een tweede ronde, dit keer met een verrassing. Dit keer liepen er daadwerkelijk bananen door het bos. Het maakte niet uit in welk team je zat, werd je getikt door een banaan dan was je je kaart kwijt. De bananen, de vier 14-jarige jongens, hebben met volle overtuiging gewonnen. Ze hebben wel 45 kaarten verzameld. Hierna was het tijd voor de kids van 6 tot en met 9 jaar om terug naar de boerderij te gaan om naar bed te gaan. De oudere kinderen bleven nog voor een potje “Operatie Minion”, een variant van Levend Stratego. In plaats van de vlag moest er nu haastig gezocht worden naar de gouden banaan van het andere team om te kunnen winnen. Het was inmiddels al erg donker geworden. Zit je nu in team groen of team blauw? De leiding had nog zo gezegd, jullie hoeven geeeeeen zaklamp mee te nemen. Dit was in ieder geval geen probleem voor Cher uit Team Groen! Ze vond de banaan en had zo de overwinning van het team zeker gesteld. Nu het echt laat en donker is, is het tijd om terug te gaan naar de boerderij: tandenpoetsen, tekencontrole. Na een klein verhaaltje en nog wat onderling gelach en gefluister was dag 1 alweer voorbij.
