Donderdag 23 juli

Met wat schuiven in de planning waren er vandaag veel activiteiten in het bos. Het eerste spel van de dag was een zoek/tik spel. Van origine het Piraten Ooglapjesspel, maar dit jaar omgetoverd tot Minion Button spel. Er liepen 6 minions verkleed als banaan door het bos die gevonden moesten worden door de kinderen. Bij twee posten konden gekleurde kaartjes worden gehaald; groen, blauw, roze, rood en oranje. Deze kleuren correspondeerden met buttons die de minions bij zich hadden. Tikte je de groene minion en had je een groen kaartje van de post mee, werd hij afgetekend en telde het als punt voor jouw team. Er was alleen ook een boze minion, eentje die niet wilde helpen, maar juist het kaartje afpakte. Deze moest je zien te vermijden. Het spel verliep zo goed dat er een tweede ronde werd gespeeld. Beide teams hebben een ronde gewonnen.

Na het spel liepen we weer terug naar de boerderij. Elke wandeling terug naar de boerderij stoppen we bij de uitgang van het bos bij ‘het witte hek’ tot iedereen van de groep weer is aangesloten. Als iedereen weer bij elkaar is, lopen we twee aan twee over het fietspad terug naar de boerderij. Aangekomen werd de lunch klaargezet door de corvee.

Voor het middagspel gingen we weer terug naar het bos. Er werd een echte brein kraker gespeeld. Kinderen moesten op zoek naar brieven die in minion taal geschreven waren. Deze moesten ze zien te vertalen om erachter te komen welke minion het geheime plan van Gru kende. Elke brief zorgde dat je een volgende minion kan afstrepen die het plan niet kende. De brieven waren goed verstopt, maar als je er eentje gevonden had kon je hem naar vertalers brengen die rondliepen in het bos.

Bij aanvang van het avondprogramma hebben we de groep gesplitst tussen jong en oud. De kids uit de kleine schuur zijn samen met de zeven 13-jarigen het Minion geluiden spel gaan spelen. In tweetallen zijn de 6 tot en met 9-jarigen op zoek gegaan naar de als banaan verklede minions die geluiden maakte. Bello, Papaya, Tulalilo, Oh Yeah, Banana en Gelato galmden door de bossen. Vier van de negen teams is het gelukt om alle handtekeningen te verzamelen. Na het spel nog even drinken, koekje erbij en na het tandenpoetsen nog een verhaaltje voor het slapen gaan.

In de tussentijd hebben de kids uit de grote schuur die achterbleven op de boerderij Amerikaans Frisbee en een Schotsbalspel gespeeld. Bij het laatste spel was het doel om de bal zo ver mogelijk te werpen. Bij dit spel is de bal zo ver geworpen dat deze over de stal vloog en nooit meer is teruggezien! Dat waren heeeeel veel punten! Bij het ander spel kreeg het team ondersteuning van een zeer competitieve fanatieke leiding. Aan enthousiasme dus geen gebrek. Helaas kon dit de uitslag niet keren en ging het ander team er met de winst vandoor. Er werd ruim gewonnen met 1-11

Na een korte pauze was het voor de grote kinderen tijd voor het moordspel. Het moordspel sloot aan op het spookverhaal en de spooktocht van eerder deze week waarbij de Paarse Minions na een mislukt experiment van professor Nefario waren losgebroken. Ditmaal bleek dat de professor was vermoord, de vraag bleef echter; door wie, waarom, en waarmee? In het bos liepen 6 karakters rond, natuurlijk Gru en Vector, maar ook een gele en een paarse minion, een rivaliserende professor en zelfs de banaan had haar weg gevonden naar het grote bos. De kinderen werden in groepjes verdeeld en zijn zonder uitleg het bos ingestuurd. Verbaasd en verrast gingen ze op pad. Bij elk karakter konden 3 vragen gesteld worden. Wie zijn ze, wat was hun relatie met de professor en de andere karakters? In de zoektocht naar antwoorden kon ook een plaats delict niet missen, hier lagen belangrijke hints. Afhankelijk van de vragen die de kids stelden, kregen zij langzamerhand een beeld van de situatie die zich heeft afgespeeld. Wie een sterk alibi had of wat het motief van de dader zou kunnen zijn. Wat blijkt? Professor Barabas gunde Nefario zijn rol als superschurkerige professor niet, en bracht hem om met behulp van een flesje tegengif wat bedoeld was om de paarse minions terug in gele minions te veranderen. Er was 1 groep die de juiste dader verdacht en het moordwapen had ontdekt wat superknap is. Het was inmiddels laat dus startten we het avondritueel; terug naar de boerderij, tandenpoetsen, tekencontrole en een verhaaltje. 

Het ritueel van de 14-jarige verliep echter anders. Zij zijn apart genomen en mochten aansluiten bij de leidingtafel. Ze werden verwend met chips en een drankje. Vervolgens was het voor hen tijd om naar hun bedje te gaan. OF, toch niet, ze zijn van het kastje naar de muur gestuurd om uiteindelijk geblinddoekt te eindigen bij een auto. Tijd voor de 14-jarige dropping. Met een snacktas hebben we ze gedropt en moesten zoals wij het deden doen lijken, “alleen” de weg naar de boerderij terugvinden. Onderweg hebben we ze horen lachen, zingen en een klein gilletje horen slaan. Her en der pakte ze een bankje om zo lang mogelijk te genieten van hun laatste kamp, tenminste dat denken we, het zou ook zomaar tijd rekken geweest kunnen zijn. Uiteindelijk vonden ook zij de weg terug naar hun bedje en sloten ook zij de dag af.